Nehrin kenarinda duran şaşkın balik. yüzme bilmiyomuş gibi davranmak hep iyi hissettirdi seni. elimdeki ekmek parcalarim aşik etti seni bana. soru sormadin, cevaplarini unuttugunu bildigin icin.
helikopter sesleri sardi beynimi, senin yerinde olmayi diledim hep. bi aslan daha parcaladi terbiyecisini. vahşet, ucuna solucan baglanmiş misina kadar gercekti. akmayan bi nehirde yaşamanin kabusuydu gözlerini o hale getiren. atmosferle suyun arasinda bi guneş vardi. gülücüklerle doğup, aglamakli bitirdi hergunu. ellerin şahit oldu sadece işlenmeyen her cinayete. ellerin yoktu... eger ölü bulunsaydin, bunu farkedemiycek kadar ruhsuz olurdun. yaninda duran bi salkim üzüme üzülürdün belki ve belki biraz da şarap. korktuğun yalnizliğin yakana yapişti.bundan kaçamazdin. yakana yapişan şeylerden kaçmayi oğretmedi hiçkimse sana.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder