antidepresan

naber evlat? ben biraz bozuğum galiba her şeye! iyice koptum salak sulak bir kafa hakim vücuduma... sessiz bir giyotin iyi bir antidepresan olurdu galiba!!! başka kurtarılacak bir yer var mı diye bakıyorum artık dünyaya. hayatı boyunca hiçbir şey kurtaramamış bir halde yaşıyorken bile! neden buradayım? gerçekten ihtiyacı var mı bana karıncaların? başka şekeri olan yok mu bu dönen topun garip yer şekilleri üzerinde? paylaşmaya çalıştığımız şeyde biraz daha sakin düşünemez miyiz? içindeki hırsın sahibi sen misin yoksa birileri her şeyin farkına varıp çoktan seni silmiş mi bu dünyadan. durmadan bir şeyler söylemek için ne bekliyorsun? neden sessizlik en iyi çözümmüş gibi geliyor? seni korkutan ne? asıl önemli olan bu belki de… kafayı yemiş olmak seni gerçekten acıtır mıydı yoksa umursamadan bir sigara daha mı yakardın bu garip hayatın üstüne? neye sinirliyim ve neden bu suçluluk duygusu?  ne zaman adam olacağım, hala vaktim var mı sence sistemin sahibinin dizine kapanıp af dilemem için? hayat mı acımasız ben mi saçmalıyorum bir şeyler yaparken!?... benimle misin veya birlikte miyiz hala!