
Etrafta kimse yoktu. Etrafım kadar boştu bütün yanlarım . Yine hiçbirşey gelmedi aklıma. Kimse dokunmadı yanağıma.
Kağıttan gemiler yapmak sadece depresif insanların işiydi. Penceresinden onları bocalamaksa annelerinin. Herkes hiçkimseden uzak kalamadı. Bazı günler sadece güneş doğardı, geri kalan zamanlarda başka hiçbir şey olmazdı. Gün oldu, güneşte sıkıldı. Güneş her sıkıldığında, bulutları kapattı yüzüne. Belki hıçkırdı, belki hıçkırmadı ama ağladı. Şemsiyeler farkında olmadan bu işe yaradı. Şeffaf olması hiçbirşeyi değiştirmedi.
Kolundan tuttu yalnızlığın, sarstı. En iyi arkadaşın kötü olmayı seçti. Sense biraz daha yaklaştın en uzaktaki yıldıza. Kimse seni yine anlayamadı ve bu sefer sorun bu değildi.
Bir ağacın altında kulaklığıyla müzik dinleyen insan, her ağacın elma ağacı olmadıgını farketti. Belki de ağaçlar geleceğinle oynayabilirdi. Bunu Newton'dan başkası bilemezdi. Saatlerce bi kavak ağacının altında oturuyor da olabilirdin ve hiçbiyere varamazdın.
Kendine daha iyi oyuncaklar bulmalıydın.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder